مبنای زمان محاسبه خسارت تأخیر تأدیه مبلغ خسارت ناشی از تأخیر در انجام تعهد

رای بدوی

در خصوص خسارت تأخیر تأدیه خسارات ناشی از تأخیر در انجام تعهد

دادخواست آقای ع.الف. با وکالت آقایان م.الف. و خ.ص. به طرفیت آقای الف.ب. به خواسته محکومیت خوانده به پرداخت ماهیانه ۲۰۰۰۰۰۰۰ ریال از مورخه ۲۸ / ۱۲ / ۸۷ لغایت زمان اجرا و الزام خوانده به انجام کلیه تعهدات قراردادی به انضمام هزینه دادرسی و حق‌الوکاله وکیل و خسارت تأخیر تأدیه بدین شرح که اعلام گردیده خوانده با امضاء ذیل قرارداد مشارکت در ساخت شماره ۱۴۴۷۱ مورخه ۳۰/۵/۸۶ و قرارداد پیوست آن تحت شماره ۱۲۵ مورخه ۳۰ / ۵ / ۸۶ متعهد گردیده که ظرف مدت ۱۵ ماه در ملک خواهان تعداد[ی] آپارتمان احداث [و] واحدهای سهمی موکل را تسلیم وی نماید. ملک مورد مشارکت در مورخه ۲۸/۹/۸۶ تخلیه و تحویل خوانده گردیده طبق ماده ۴ قرارداد می‌بایست ظرف ۱۵ ماه پس از تحویل حداکثر تا تاریخ ۲۸/۱۱/۸۷ آپارتمان‌ها تکمیل و تحویل می‌شد که در صورت عدم ایفاء به موقع تعهد از طرف عامل مکلف به پرداخت هر ماه تأخیر در تحویل آپارتمان ماهیانه ۲۰۰۰۰۰۰۰ ریال تقاضای رسیدگی شده کارشناس منتخب دادگاه به صحت ادعای خواهان به تکمیل نبودن ملک اظهار نظر نموده که مورد اعتراض واقع نشده و خوانده دفاع مؤثری به عمل نیاورده است. لذا با پذیرش دعوی خواهان به استناد مواد ۱۹۸ و ۵۱۹ و ۵۲۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و مواد ۱۰ و ۲۱۹و ۲۲۱ و ۲۳۰ قانون مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت ماهیانه ۰۰۰/۰۰۰/۲۰ ریال از مورخه ۲۸ / ۱۲ /۸۷ تا کنون و الزام به انجام کلیه تعهدات قراردادی و نیز خسارات دادرسی شامل هزینه ابطال تمبر و هزینه کارشناسی و حق‌الوکاله وکیل برابر تعرفه و نیز خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست لغایت زمان تودیع بر اساس شاخص بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران له خواهان صادر و اعلام می‌دارد این رأی صادره حضوری ظرف ۲۰ روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است۰

رئیس شعبه ۳۳دادگاه عمومی حقوقی تهران

 

رای دادگاه تجدید نظر

در مورد تجدیدنظرخواهی آقای الف.ب. با وکالت آقای ف.ط. و د.ن. به طرفیت ع.الف. نسبت به دادنامه شماره ۸۸۴-۳۰/۹/۹۰ صادره از شعبه ۳۳ دادگاه عمومی حقوقی تهران از جهت صدور حکم به محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت ماهیانه بیست میلیون ریال بابت خسارت تأخیر در انجام تعهد موضوع قرارداد عادی مشارکت در ساخت مورخ ۳۰/۵/۸۶ از تاریخ ۲۸/۱۲/۸۷ تا ۳۰/۹/۹۰ و الزام خوانده به انجام تعهدات قراردادی و نیز پرداخت خسارات دادرسی صرف‌نظر از اینکه ادعای وکلای تجدیدنظرخواه مبنی بر توقیف کار ساختمانی از ناحیه شهرداری متکی به ادله اثباتی نبوده، اساساً با توجه به اینکه ایجاد مانع از ناحیه شهرداری به لحاظ احداث نورگیر و افزایش طبقات ساختمان برای متعهد قابل پیش‌بینی بوده و لذا به‌عنوان عامل قهری و خارج از اراده متعهد (تجدیدنظرخواه) تلقی نمی‌شود و دلیل اثباتی بر انجام تعهدات قراردادی تا تاریخ صدور رأی تجدیدنظرخواسته اقامه نشده لذا اعتراضات مطروحه به نحوی نیست که مخل به اساس رأی و نقض آن شود. با عنایت به اینکه دادنامه وفق دلایل موجود در پرونده و مقررات قانونی صادر شده ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد بخش آخر ماده ۳۵۸ قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته در بخش فوق‌الذکر تأیید می‌شود. اما در مورد پرداخت خسارت تأخیر تأدیه با توجه به اینکه خسارت تأخیر در انجام تعهد به‌عنوان دین مسلم و قطعی قبل از صدور رأی دادگــاه تلقی نشده و موضوع آن منصرف از دین مندرج در ماده ۵۲۲ قانون آیین دادرسی مدنی بوده، بنابراین ضمن پذیرش تجدیدنظرخواهی به استناد بند هـ ماده ۳۴۸ و صدر ماده ۳۵۸ قانون مذکور دادنامه در این بخش نقض گردیده و حکم به بطلان دعوی نخستین خواهان در این قسمت صادر و اعلام می‌نماید .

 این رأی قطعی است.

رئیس شعبه ۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران -مستشاردادگاه

 

چکیده : خسارت ناشی از تأخیر در انجام تعهد،قبل از صدور حکم دادگاه دین قطعی و مسلم تلقی نمی‌شود بنابراین تا تاریخ صدور حکم دادگاه خسارت تأخیر تأدیه به آن تعلق نمی‌گیرد.